Zajęcia z metodą Weroniki Sherborne

18 stycznia 2019 roku Pani Gabriela Partyka przeprowadziła zajęcia ruchowe w Oddziale Przedszkolnym Specjalnym „ Biedronki”. Zajęcia oparte były na elementach metody Weroniki Sherborne – Ruchu Rozwijający. Cele zajęć: rozwijanie sprawności fizycznej oraz zmysłu równowagi; utrwalanie orientacji w schemacie ciała oraz przestrzeni; rozwijanie umiejętność obserwacji i naśladowania; rozwijanie umiejętność oczekiwania na swoją kolej; budowanie wiary we własne siły i satysfakcji z odniesionego sukcesu. Prowadzenie zajęć  metodą Weroniki Sherborne ma na celu stworzenie dziecku okazji do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia własnej siły, sprawności. Dzięki temu dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie i zyskuje poczucie bezpieczeństwa. Podczas doświadczania ruchu rozwijającego dzieci poznają przestrzeń, w której się znajduje, stają się aktywne i przejawiają większą inicjatywę.

Pierwszym etapem zajęć było spotkanie w sali, zdjęcie obuwia oraz zajęcie miejsca w kole. Dzieci z niecierpliwością czekały na pierwsze zadanie. Wszyscy uczestnicy spotkania byli promienni i mieli roziskrzone oczy. Po zajęciu miejsc dzieci bardzo uważnie słuchały kolejnych poleceń nauczycielki. Z uśmiechem na buzi witały się dłońmi, stopami, kolanami. Po powitaniu wzięły udział w zabawie „Rośniemy. Z przysiadu wyskakiwały i rosły jak kwiatki po deszczu. Następnie ustawiły się w kole i śpiewając piosenkę „ Pingwinek” wędrowały jeden za drugim. Po wędrówce po kole dzieci usiadły i wykonywałby bardzo dokładnie polecenia nauczycielki- sięgały pięt, palców, kolan, masowały nóżki, stukały piętami w podłogę, unosiły nogi do góry. Zabawa, która sprawiła dzieciom dużo przyjemności to„ Głowa, ramiona, kolana, pięty…” Wszyscy starali się wykonać zadanie jak najlepiej i jak  najdokładniej. Kolejną niespodzianką było przechodzenie pod przeszkodą- rozciągniętym kocem, który się obniżał po każdym przejściu całej grupy. Następnie dzieci ustawiły się w rzędzie- jeden za drugim i cierpliwie czekając na swoją kolej przechodziły po zrolowanym kocu. Dzieci  bardzo uważnie i powoli wędrowały po przeszkodzie i dbały o to, by nie spaść z  „nierównej ścieżki”. Doświadczanie ruchu rozwijającego sprawiło dzieciom dużo przyjemności, a ćwiczenia wprawiły uczestników w bardzo dobry nastrój. Dzieci dopingowały siebie i zwracały uwagę, czy wszystkim  udało się wykonać łatwe i trudne zadania.

Na zakończenie spotkania dzieci wzięły udział w ostatnim zadaniu zaplanowanym przez nauczycielkę. Z przyjemnością kołysały się w kocu i korzystały z przejażdżki w kocu po całej sali. Nikt nie chciał z tej przyjemności zrezygnować. Po wykonaniu ostatniego zadania nauczycielka podziękowała dzieciom za udział, aktywność i uśmiech, który towarzyszył wszystkim podczas spotkania. Doświadczanie ruchu rozwijającego stanowiło dla dzieci dużą atrakcję i wesołą zabawę w grupie, stworzyło możliwość do twórczego działania oraz pobudzenia spontaniczność i aktywność własnej.